updated 26-12-2005

avontuur met de Mini: Loes en Ernst in Schotland

Overgenomen uit het clubblad van december 2005.

In april 2002 kochten we een Mini Cooper van 1991 met 800 km op de teller! Deze Mini had al die jaren in een Duitse showroom van Engels meubilair gestaan. Geen kilometer gereden dus in al die jaren. Ik heb de motorolie vervangen, de remmen nagekeken en nieuwe remolie erop en nieuwe banden. Die waren plat geworden van het staan. Toen kwam het idee bij ons op om met deze auto op vakantie te gaan en wel naar Schotland.

Maar dan moeste er nog 1 obstakel worden overwonnen: de keuring en invoer. Bij de Rijksdienst voor Wegverkeer in Almelo kon ik snel terecht. En ik was er ook heel snel weer weg: dat was een makkie; een nieuwe auto! Alleen het typenummer bleek niet in het computersysteem voor te komen. Een sympathieke klassiekerliefhebber bij deze dienst wist er snel raad op en we konden – na betaling van € 90,= BPM-restant – met de Mini op vakantie. Wel een beetje een gok, want de auto kon natuurlijk last krijgen van wat kinderziektes en 11 jaar stilstaan is natuurlijk niet niks. Maar we waagden het erop. De imperial ging op het dak en de kleine tent en andere bagage erop en erin.

Op 1 juli ‘s avonds reden we in Rotterdam de ferry op die ons de volgende ochtend in Hull zou afleveren. Prachtige bootreis met prima verzorging aan boord. Met name het diner was prima verzorgd. Vanuit Hull hebben we eerst Mini-vrienden bezocht in Cleckheaton, een kleine plaats in de omgeving van Leeds. Enkele dagen later begon onze reis naar Schotland, waarbij we uitsluitend binnenwegen zouden gaan rijden. Echte Miniweggetjes dus. Op de reis naar het Noorden bezochten we nog Haworth,

waar de bekende schrijfster Charlotte Bronte (o.m. van Jane Eyre) leefde en werkte. Een prachtig, klassiek Engels stadje en als je de boeken hebt gelezen vind je hier allerlei bekende plekken terug. Onze eerste campingstop was in Melkridge, op een boerderijcamping, waar we door de eigenaar gastvrij werden onthaald met een heerlijke kop thee in de speciaal daarvoor ingerichte kantoorcaravan. Hij was de eerste, van de velen onderweg, die zich zeer verbaasde over die Hollanders die zijn land doorkruisten met een ikoon van de Britse auto-industrie. Melkridge ligt ongeveer halverwege de Hadrian’s Wall, een meters hoge verdedigingsmuur, gebouwd door de Romeinen tegen de barbaren uit het Noorden: de Schotten. Het was het noordelijkste punt van het Romeinse rijk en langs deze muur waren een aantal grote garnizoenen gebouwd, waarvan nog vele resten zichtbaar zijn. De volgende dag hebben we enkele mijlen langs deze muur gewandeld: zeer indrukwekkend wat de toenmalige bewoners van dit gebied hebben gepresteerd. De Hadrian’s Wall loopt door het hele land van de Noordzee tot de Ierse Zee, was op de meeste plaatsen ruim 5 meter hoog en geldt als de scheiding tussen Engeland en Schotland. Van hieruit gingen we verder Schotland in. Met prima weer onderweg en genietend van schitterende vergezichten. Wat een uitgestrektheid, ongerept en zeer dun bevolkt. Onze volgende stop was in de omgeving van Edinburgh.

Net voor de Schotse hoofdstad vinden we een prachtige camping en zoals op alle campings in Engeland en Schotland, is er voldoende plaats. Je kunt altijd een mooi plekje vinden. In Edinburgh hebben we een stadswandeling gemaakt, het kasteel bekeken (wat een Japanners!) en het Whisky-museum bezocht (schitterende presentaties, een aanrader). En toen kwam de deceptie van de dag: de Mini wilde niet meer starten; accu leeg, lampen laten branden. Als ANWB-lid hadden we recht op hulp van de AA en die heeft ons na een aantal ingewikkelde telefoontjes weer op weg geholpen. Prima vent en ook onder de indruk van ‘these Dutchmen in this brand new classic Mini’.

Dan weer verder naar het Noorden. Via Stirling en Perth komen we terecht in Pitlochry, the Highland Jewel. De camping is erg groot en behoorlijk vol, maar ook hier is nog plaats voor ons. Op de weg er naartoe hadden we nog wat spectaculaire weggetjes uitgezocht ter breedte van anderhalve Mini en met flinke stijgingen en dalingen. Echt prachtig om te rijden en door een indrukwekkende natuur. De volgende dag een mooie wandeling gemaakt in de omgeving rond het meer van Pitlochry en door ruige riviervalleien.

Ook bezochten we Schotlands kleinste en meest pitoreske distillery ‘Edradour’, waar een heel bijzondere whisky wordt gemaakt. De productie van deze stokerij is slechts 12 vaten per week en er wordt door 3 mensen gewerkt. Onder de naam Edradour wordt een zeer smakelijke ten years whisky gemaakt. Daarnaast gaat een deel van de productie naar bekende blends. Dan gaat de reis verder, nu naar een van de meest bekendste plekken van Schotland: Loch Ness. Wij willen dat beest ook weleens van dichtbij bekijken. We brengen een kort bezoek aan Inverness, nadat we eerst nog een bezoek hebben gebracht aan het beroemde slagveld bij Culloden, waar de Schotten in de 15e eeuw door de Engelsen in de pan werden gehakt. Het is voor de Schotten nog steeds een heilige plek en dat merk je aan de vele bezoekers, zelfs in de op dat moment stromende regen. In Drummadrochit aan het Loch Ness komen we terecht op een boerderijcamping, waar ook een manege bij is.

Dat komt mooi uit, want Loes wil graag een keer het land vanaf een paardenrug bekijken. Als zij uit rijden gaat, neem ik de benenwagen naar het meer. Lang gewacht, niks gezien. Nu denk ik dat het beest zich niet elke keer laat zien en helemaal niet als het weer niet al te best is. Want deze dag viel dat een beetje tegen. Loes had wel een prachtige rit gemaakt langs het meer. Ook geen monster gezien trouwens. Wel veel originele souvenirs met betrekking tot het beest. Na drie dagen trekken we verder in noordwestelijke richting met als einddoel Ullapool aan de Atlantische kust.

Het is ook nu weer een adembenemende rit door een uitgestorven en ongerepte natuur met aan zee het prachtige vissersdorp. Er is een schitterende camping aan de baai, van waaruit je zo naar de Atlantische Oceaan kijkt. De Mini en de tent staan pal aan het water. Als we aankomen waait het erg hard en is het behoorlijk koud, terwijl we onderweg erg goed weer hebben gehad. Het opzetten van de tent kost enige moeite. Na een heerlijk diner in en prachtig visrestaurant, besluiten we de zonsondergang vanuit de Mini te gaan bekijken. Met een fles whisky en een aantal Beatle-CD’s zitten we uit te kijken over de zee en zien de zon helemaal achter de horizon verdwijnen als de fles al vrij ver leeg is. Een onvergetelijke belevenis.

Ullapool is ook een mooie uitvalbasis voor wandelingen in een ongerepte natuur. Bijzonder is het maken van bergwandelingen met voortdurend uitzicht op de oceaan. Wij kiezen voor een tocht om Stac Pollaidh, een 2009 voet hoge pukkel tussen baaien en een absoluut zeer ongerepte omgeving. Wat een belevenis om je hier tussen planten en dieren één te voelen met de natuur en de nietigheid van ons bestaan te ervaren. Na Ullapool gaan we verder zuidwaarts om bij Kyle of Lochalsh via de grote brug het Eiland Skye te gaan bezoeken. Het eiland staat bekend om het mystieke karakter: vaak mistig en laag hangende bewolking. En ook hier weer veel prachtige natuur.

We hebben een camping uitgezocht in de buurt van Portree, ook weer een vissersdorp aan de Sound of Raasaay. De camping is zeer fraai, alles erg schoon en gezellig en het dorp is dichtbij. Ook deze camping wordt weer de uitvalsbasis voor een hele bijzondere wandeling. Heel bekend in deze omgeving is The Storr, waar the Old Man of Storr een markante berg is en vanuit de hele omgeving al van verre is te herkennen. Het is een pilaarachtige berg en de wandeling er naartoe is de moeite waard. Ook hier weer prachtige vergezichten over zee en het allermooiste is dat je zelf je route moet zien te vinden.

Het aantal gebaande paden is er minimaal. Een goede kaart is dus wel handig om je een beetje te oriënteren. Ook maakt Loes nog weer een mooie rit te paard over een stukje van het eiland; ook weer niet over gebaande paden, maar dwars door het land. En een andere beroemde plek op Skye is de enige whisky distilleerderij die het eiland rijk is: Talisker Distillery. Op de (zon)dag van ons bezoek helaas gesloten, maar ik heb in elk geval op de grond gestaan bij de maker van één van mijn meest favoriete whisky’s. De autotocht, dwars over Skye, terug naar de camping duurt 1,5 uur en we komen geen andere auto’s tegen. Waar vind je dat nog! Echt ontzettend mooi! We besluiten Skye te verlaten met de boot van Armadale Bay naar Mallaig.

Eenmaal op het vaste land zetten we koers naar Fort William om van daaruit een camping te zoeken in de buurt van de hoogste berg in Engeland, Ben Nevis, bekend om het feit dat de top praktisch altijd door wolken aan het zicht wordt onttrokken, wat voor een weer het ook is. Vanaf de camping Glen Nevis hebben we een mooi zicht op de berg en we hebben er prachtig weer! Dus wordt er weer gewandeld. Rondom Ben Nevis, want er naar boven is toch wat minder leuk, zeker als het mooi weer is, want dan loop je toch enigszins in de file en dat om boven niets te zien vanwege de wolken! Het gebied waar we lopen is het decor geweest voor films als Highlander.

Na enkele dagen reizen we verder, want het einde van de vakantie is in zicht. Ons volgende overnachtingspunt zal Gretna Green zijn, het overbekende trouwoord uit het verleden. Onderweg doen we nog Loch Fyne aan, waar we aan de kop van het meer van een ‘oorverdovende’ stilte genieten. Absolute windstilte en je hoort alleen het klapperen van de vleugels van een ooievaar in de verte. We staan aan de oever met nog een aantal mensen en er wordt alleen gefluisterd om de stilte niet te verstoren. Kort hierna gaan we de snelweg op naar het zuiden.

We overnachten weer aan zee in de buurt van het dorpje Powfoot en weer is het er schitterend mooi. Het is eb als we de tent hebben staan en hebben gegeten. We besluiten een wandeling over het droogevallen land te maken. Je kunt kilometers lopen, wat we dan ook doen tot zonsondergang. Het wordt eentonig, maar weer was het een geweldige belevenis! De volgende dag pakken we in en gaan Gretna Green bekijken. Erg leuk om te zien hoe hier tot in de 70-er jaren werd getrouwd door mensen die in Engeland en ook bijv. in Nederland de wet wilden negeren en hier trouwden in een oude smederij. Het huwelijk werd bezegeld door een mokerslag op het aambeeld. Alles is er nog te zien. Het zit erop, we rijden rechtstreeks naar Hull, van waaruit in de vooravond de ferry vertrekt en ons weer naar Nederland brengt. Schotland is een aanrader, helemaal met een Mini. Niet goedkoop, wel ontzettend mooi en heel veel prachtige weggetjes. Ik zou zeggen: ga het zelf eens ervaren! Ernst Pieper

top